YALNIZ OLMADIĞIMI HİSSETTİĞİMDE

 Her toplum bir metin. İnsanlar harf, bir araya geldikçe olurlar kelime sonra cümle. Sonra halka giderek büyür en son dönüşür metne . Her metnin bir eser olamayacağı bir gerçek. Harflerin, kelimelerin, cümlelerin uyumudur metni esere dönüştüren.

 Şimdi ben, ne gökyüzünün altındayım ne de denizin karşısında. Oturuyorum bir sandalyede ve karşımda bir masa. Etrafımda üniversite öğrencileri. Buranın ayrı bir havası var. Herkes ders çalışıyor. Herkes bir harf ve bunun bilincinde olanlar, seslerini en güzel şekilde çıkarmak için çabalıyorlar. Hepimizin görevi ayrı, hepimiz benzer şeyler için çabalıyoruz ve hepimiz bir bütünün parçalarıyız. Çığlıkların yükseldiği bu çağda bir mücadele var umudum odur ki çığlıklar bir gün susacak ve ben yalnız değilim, elhamdülillah.

                                                hira