AZIKSIZ ÇIKILMAZ YOLA - AKADEMİK GELİŞİM 1

hira

 

Yürümeyi düşlediğimde adım atmadan önce emeklemem gerektiğini fark etmemin üzerinden çok geçmemişti ki bir de nasıl emekleneceğ
ini öğrenmem gerektiğini fark ettim. Etrafımı gozlemekle, tecrübe sahibi insanları dinlemekle ise baslayabilirdim mesela. Tek seferde dinleyemezdim herkesi ama her şeyin adım adım olmasi gerektiğini -zaman zaman unutsam da- biliyordum.

Zihnimde çizdiğim yol haritasını somutlastirma zamanıydı. Önümdeki ilk durak yazılarım. Kendime verdiğim her hafta bir yazı sözü aksıyor. Böyle olması çok normal çünkü ben kendimi beslemiyorum. Kitap okumalarım, blog yazısı okumalarım azaldı.Tamam, üstüne dusmedigim için sorumlusu benim ama yeniden deneyebilirim. Gelişmek, üretmek istiyorsam benden öncekiler ne yapmışlar ona bakmaliyim. Kitap okuma rutinlerimi yeniden düzene sokmak ilk hedefim olmalı Iki günde bir yapabilirsen her gün bir blog yazısı okumak ve üzerine çalışmak ikinci hedefim. Bir de nasıl yapacağımı bilmediğim sözlük okumasını eklemeliyim listeme.

Bu yoldaki bir diğer duraksa İngilizce ya da genel adıyla dil öğrenmek. Dil çalışmak için en uygun saatler sabahın erken saatleri gibi duruyor. Tabi bununla yetinmemek ve gün içinde İngilizceyle kendimi hemhal etmek önemli. En zorlandığım konu bu ama gayret, gayret, gayret…

Üçüncü duraksa umutlarla içimde büyüttüğüm ve kendimi her şekilde hazırlamam gerektiğini bildiğim bir durak. Benim için eczacılık fakültesi diyebileceğim bu durak genel olarak üniversite okumak olarak adlandırılabilir. Burada beni öncelikle derslerime çalışmak bekliyor. Sonrasında ise derste anlatılanlara yetinmemek, fazlasını öğrenmeye çalışmak ve kendi alanım dışındaki alanlarla da ilgilenmek…

Bu yazıyı noktalarken şunları söylemeliyim kendime: Şartlar hiçbir zaman mükemmel olmayacak ama ben gücüm yettiğince yürümeliyim.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Rahat olmak, her şeyi bırakmak değilmiş.

hira
   Başa gelen musibetleri anlamaya çalışıyorum. Bir yakınını kaybetmek, hastalık, borcunu ödeyememek, maddi sıkıntılar.... Peki ya, ders materyalimi unutmam?  Her musibet yazılıymış kitapta. Ve Yüce Rabbim bunu şımarmayayım diye açıklamış. (Hadid, 22-23)  Başımı göğe çevirdiğimi hayal ediyorum. Hayal ediyorum çünkü şehir merkezindeyim. Hayır, kaygılı değilim. Sadece düşmekten korkuyorum.  Hiç umursamamakla, aşırı önemsemek arasında kaldım. Ne yana gitsem zarardayım. Bıçak sırtındayım. Sağ salim varabilecek miyim menzile?  Korkuyorum. Rahatım, hiçbir şeyi takmıyorum dedikçe; işler sarpa sarar oldu iyice. Belki de sorumluluklarımda rahat olmalıym. Tabi ya! Kim dedi ki sana, sorumluluklarında rahat ol? Sakin olucaksın, emin adımlarla ilerlemeni sürdüreceksin.  Korkma kızım. Sırtını Allah'a yaslayanda korkuya yer olmamalı. Biliyorum, zor oluyor bazen ve hiçbir sebep olmayabiliyor devam etmek için ama... Ama Allah'ın kendisi değil midir yeterli tek seb...
Daha Fazla Okuyun

Yeni Bir Yol/25 Ağustos 2024

hira
Resim
   Pasifken aktif olmayı istemek ne kadar doğru ve gerçekçi bilmem. Sahip olmadığın yeteneklerle yapılabilecek şeyleri yaptığını düşlemek… Sahip olmadığım ya da olmadığımı düşündüğüm o yetenekleri kazanmak mümkündür belki de. Veya onlar zaten vardır bende ve uyandırılmayı bekliyorlardır. Insanın kendini tanıması yeni bir yola çıkarken daha çok önem kazanıyor sanırım. Ben kimim, bu yol nedir, yolcusundan ne ister, bana bu yolda hangi araç düşer?.. Tüm bu sorular tek bir seferde cevaplanmayacak ama ben yine de bir yerden başlamalıyım. Derin bir nefes alıyorum ve masamın başına geçiyorum. Son zamanlarda kendisinden bir hayli ayrı kalmış olduğum kalemimi elime alıyorum ancak… Kalem akıtmıyor mürekkebini kağıda. Aşağı yukarı, ileri geri, sağa sola… Kafam boşken de olur bu doluyken de. Şimdi ise dolu. Hem de çok. Belirsizlik zorlaştırıyor işimi en başta. Yeni başlangıcın beraberinde getirdiği yeni bir ben inşası yoruyor. Sonra sayfalar süren yapılacaklar listesi elimi kolumu b...
Daha Fazla Okuyun

EDEBİYATI HİSSETMEK

hira
Resim
  Bir grup toplanmış, çember şeklinde oturmuşlar gaz lambaları odayı aydınlatıyor. Soba sıcaklığında çaylar yudumlanırken kelimelerin ahengi kulakları okşuyor. Lafı bir biri alıyor, bir diğeri. Kimse kızmıyor buna. Aksine bu dağınıklık o kadar bağlantılı ki birbirine o uğultular bir ninni melodisine dönüşüyor sohbetin sonunda. Yaklaşık 1975-2000 arasında yaşananlar hakkında biraz bilgi sahibi olmayı gerektiren bir kitap Köken. Balkan coğrafyasında yaşananlar ana konu. Yazar ülkesinde yaşadıklarını, topraklarını terk etmek zorunda kalışlarını, mülteci olarak gittikleri Almanya’yı zamansal bir sıralama olmadan anlatıyor. 2010’lu yıllarda -yanlış hatırlamıyorsam- ailesini anlatıyor. Bu kitabı yazma sürecinden bahsediyor. Babaannesi için toprak ne demek, vatan onda nasıl yankılanıyor bunları görüyoruz. Köken; bir kimlik arayışı, nereye ait olduğunun arayışı. Babaannesi ve dedesinin köyü(atalarının mezarlarının olduğu yer), doğduğu yer, göç ettiği Almanya, annesi bir Boşnak, babası Sla...
Daha Fazla Okuyun